Merhaba, ben Ceren. 26 yaşındayım; 1.66 uzunluğunda, 55 kilodayım ve Kartal’da yaşıyorum. Buraya birileriyle konuşayım diye değil, sahiden tıpkı frekansta olabileceğim birini bulmak için geldim. Zira şunu fark ettim: İnsan kalabalıkta da yalnız kalabiliyor; ancak yanlışsız şahısla iki cümle bile beşere uygun gelebiliyor.
Beni en yanlışsız anlatan şey güç: Hayatı ağırdan almam fakat aceleye de getirmem. Bir şeyin tadı varsa, hakkını vererek yaşarım. Gülmeyi severim; hem de içten, şımarık olmayan, samimi bir gülüşü. Kendimi daima dışarıda gezen ya da daima konutta sakin takılan diye etiketleyemem. Bazen gecenin ritmi beni çağırır; güzel müzik, hoş bir ambiyans ve akıp giden sohbet… Bazen de kentin gürültüsünden kaçıp ufak bir kaçamak planı, yolda çalan bir müzik ve camdan giren rüzgâr kâfi.
Eğlenceli mekânlar ve gece hayatı benim için bir vitrin değil; bir ruh hali. Kalabalıkta bile kendi küçük dünyanı kurabilmek üzere. Gerçek beşerle bir mekânı güzel yapan şey, kıymetli menü ya da gösterişli dekor değil; yanındaki kişinin gözünün içine bakıp gülebilmek. Ben o anları seviyorum: Müzik değişirken tam bu! dediğin, kahkahanın bizatihi yükseldiği, vaktin olağan akmadığı anları.
Arabalar… Evet, bende bunun yeri farklı. Zira otomobil benim için yalnızca bir ulaşım aracı değil; bir özgürlük biçimi. Bazen insanın tek gereksinimi, kontağı çevirip yola çıkabilmek oluyor. Kentin ışıkları altında kısa bir cins, gece sakinleşmişken yapılan bir sürüş, sabahın birinci saatlerinde daha herkes uykudayken yakalanan o sessizlik… Bu hisleri seviyorum. Haydi bir yere gidelim dediğinde, harita açmadan da memnun olabilenlerdenim. Yolun kendisi hoş olabiliyor.
Gezmek de birebir şekilde… Yeni yerler keşfetmek, farklı sokaklarda yürümek, burayı daha evvel neden görmemişim? dedirten bir kafe bulmak… Bazen büyük planlardan çok küçük keşifler keyifli eder beni. Zira ben, hayatın özel anlarının dev tertiplerle değil; gerçek beşerle paylaşılan kolay şeylerle büyüdüğüne inanıyorum.
Güzellik merkezleri sorunu ise süslenmekten ibaret değil. Kendime bakmak, kendime bedel vermek üzere. Bazen ağır günlerin ortasında küçük bir bakım rutini, insanın zihnini toparlıyor. Ben kendimle ilgilenmeyi seviyorum; zira yeterli hissetmek yalnızca baht işi değil, biraz da emek işi. Bu yüzden yanında olacağım kişinin de kendi hayatına, vücuduna, ruhuna itina göstermesi hoşuma sarfiyat.
Kartal escort olarak pekala ben burada kimi arıyorum? Benim için en alımlı şey rahat itimat. Kıskançlıkla değil, olgunlukla yaklaşan; manipülasyonla değil, açık bağlantıyla ilerleyen biri… Birlikte gülebileceğimiz kadar hafif, gerektiğinde susup yan yana durabileceğimiz kadar derin bir bağ istiyorum. Gösteriş meraklısı değilim lakin ihtimam severim. Kelamının gerisinde duran, küçük nezaketleri önemseyen, ben buyum deyip karşısındakini ezmeyen birini arıyorum.
Birlikte hoş anlar biriktirmek istiyorum: Gece bir yerde oturup artık burada olmak düzgün geldi demek, yolda bir müzikte tıpkı anda eşlik etmek, plansız bir rota çizip kahve molası vermek… Hülasa; hayatı paylaşmak. Şayet bana yazacaksan, klasik naber yerine bir şey bırak: Gece seni en çok ne keyifli eder: müzik mi, sohbet mi, kent ışıkları mı? Otomobille en sevdiğin yol hangisi? Bir akşamı hoş yapan ayrıntı sence ne? Ben Ceren.
Kartal’dan, lakin aslında aradığım şey uzaklık değil; ahenk. Tahminen birkaç bildiri sonra yeterli ki yazmışım dersin. Tahminen de birlikte düzgün bir hikâyenin birinci cümlesini kurarız.
